ŻABKA I SZCZUR

 Raz spotkała żabka szczura

i powstała awantura

bo ze szczura kawał gbura

że przeszkadza mu, jak góra

Wrzeszczy na nią hura, hura

huzia, huzia, ''jak na Józia''

aż już cały,  jak  purpura

i tak ''po kobyle '' mknie

Żabce przykro robi się

i przez łzy swój protest śle

Zzieleniała już ze złości

i tak mówi mu najprościej;

''słoma z butów ci wychodzi''

tak odzywać się nie godzi

naucz się kultury, proszę

masz jej ledwie kilka groszy

nie wstyd  ci jest drogi szczurze

że nic nie wiesz o kulturze ?

Szczur zawinął ogon długi

coś pomyślał raz i drugi.

Czy zrozumiał , kto go wie

Poszedł, zniknął w sinej mgle

Zawsze w mowie poznasz pana

gdzie kultura słowem zgrana